Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2016

Έκτη Νεμεάδα, 10-12 Ιουνίου 201


Επειδή στο δικό μας τόπο η ιστορία συνεχίζει να ζει αιώνες τώρα στα άγια χώματα μιας πατρίδας και στα πρόσωπα που πεισματικά αρνούνται την όποια φθορά... τον όποιο κατακτητή... επειδή στο δικό μας τόπο η ιστορία είναι βίωμα... τρόπος ζωής... φιλοσοφία... κι όχι στείρα επένδυση χρημάτων... επειδή στο δικό μας τόπο ο Έλληνας δεν προσδιορίζει μονάχα την εθνικότητα άλλα και μια παγκόσμια αξία που στο κέντρο αυτής είναι ο άνθρωπος... ο ελεύθερος άνθρωπος....

Τέλης Καλλής... ένας πολίτης μιας κατεχόμενης χώρας.

http://www.corinthia.events/nemeangames/

Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2016

«Πολύφεγγος» σε εντυπωσιακό βραχώδες ύψωμα στην Νεμέα


Φράγκικο κάστρο σε εντυπωσιακό βραχώδες ύψωμα λίγο πιο έξω από τη Νεμέα Κορινθίας προς νότο. Ήταν από τα κάστρα που ήλεγχαν την Κοντοπόρεια Οδό δηλαδή τη δίοδο από την Κορινθία προς την Αργολίδα.
 Ήταν ένα από τα κάστρα της Καστελλανίας Κορίνθου, όπως ο Ακροκόρινθος, το Αγιονόρι, το Σοφικό, ο Άγιος Βασίλειος κ.ά.

Το Όνομα του Κάστρου

Η παλιά ονομασία της σημερινής πόλεως της Νεμέας ήταν Άγιος Γεώργιος. Για αυτό το κάστρο ονομαζόταν και «κάστρο Αγίου Γεωργίου».

Εξαρχής πάντως αναφερόταν και σαν κάστρο Πολυφέγγους ή Poliphant στα Φράγκικα. Το «Πολύφεγγος» μάλλον αφορά μια ευρύτερη περιοχή-φέουδο γύρω από τη Νεμέα και όχι μόνο το βράχο του κάστρου.
Σε άλλες μεσαιωνικές πηγές αναφέρεται με διάφορες ονομασίες: Polifant, Agios Georgios, Άγιος Γεώργιος, San Giorgio, Sancto Giorgio de Polisengo, S. Zorzi Tropico (Καταλανικό).

Ιστορία


Το κάστρο συναντάται για πρώτη φορά σε μεσαιωνικές πηγές στη γαλλική παραλλαγή του «Χρονικού του Μορέως», με τον τύπο Poliphant. Δεδομένου ότι το Γαλλικό χρονικό εξιστορεί γεγονότα μέχρι το 1305, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι το κάστρο είναι κατασκευή του 13ου αιώνα.
Ίσως να κτίστηκε λίγο μετά το 1292, χρονιά που ιδρύθηκε η επισκοπή Πολυφέγγους.
Το μόνο γνωστό περιστατικό από την ιστορία του είναι ότι το 1320 ή την άνοιξη του 1321 το κατέλαβε ο βυζαντινός στρατηγόςΑνδρόνικος Ασάν ενεργώντας για λογαριασμό του Δεσποτάτου του Μορέως. Ήταν μια εποχή που το Δεσποτάτο κέρδιζε συνεχώς έδαφος (και κάστρα) σε βάρος των Φράγκων. Ο Ασάν είχε καταλάβει νωρίτερα τον Άγιο Γεώργιο Σκορτών, μετά την Καρύταινα και συνέχισε προς το κάστρο Πολυφέγγους.
Ίσως οι Βυζαντινοί να μην το κράτησαν για πολύ τότε, δεδομένου ότι περιλαμβάνεται στον κατάλογο των φρουρίων του Πριγκιπάτου της Αχαΐας του 1377 με την ονομασία Santo Georgio de Polifengno. Είναι πάντως πιθανό, η λίστα να περιείχε κάστρα που δικαιωματικά ανήκαν στο Πριγκιπάτο χωρίς στην πραγματικότητα να τα έχει υπό την κατοχή του.
Το 1458 καταλαμβάνεται από τους Οθωμανούς, στην πρώτη εκστρατεία του Μωάμεθ του Πορθητή στον Μοριά. Επί Τουρκοκρατίας δεν αξιοποιείται. Είναι άγνωστο πότε ακριβώς εγκαταλείπεται.
Αναφορά του Γάλλου Pouqueville από το 1730 αναφέρει ότι το Πολυφέγγος δεν είναι παρά «ένας ψηλός βράχος με 36 εκκλησίες, 60 σπηλιές και μια στέρνα», πιθανόν ως εκκλησίες να χαρακτηρίζει τα ασκητήρια των μοναχών. Ούτε λέξη για κάστρο, ερειπωμένο ή όχι.
Ο βράχος είναι περισσότερο γνωστός για την «Παναγιά των Βράχων», τη μονή που είναι σφηνωμένη στο βράχο, κάτω από το κάστρο, στην κατακόρυφη πλευρά του λόφου. Η μονή χτίστηκε μετά την εγκατάλειψη του κάστρου, επί Τουρκοκρατίας. Υπάρχουν όμως στο ναό εξαιρετικές τοιχογραφίες του 11ου ή 12ου αιώνα που δείχνουν και προγενέστερη χρήση, πιθανόν σαν ασκητήριο. Η μονή ίσως ήταν η έδρα της επισκοπής Πολυφέγγους από το 1292 έως την κατάργησή της το 1608.
Δυστυχώς, πότε ακριβώς χτίστηκε η μονή δεν γνωρίζουμε καθώς τα αρχεία κάηκαν από Τουρκαλβανούς το 1770, στα Ορλωφικά. Υπάρχουν ενδείξεις για ύπαρξη της μονής από το 1633, καθώς και αναφορά της σε Ενετικά έγγραφα του 1698. Η Παναγία του Βράχου γνώρισε μεγάλες δόξες από τις αρχές του 19ου αιώνα μέχρι και την εποχή του Καποδίστρια, ενώ κατά τη διάρκεια της Επανάστασης προσέφερε σημαντικές υπηρεσίες στον Αγώνα.

Δομικά, Αρχιτεκτονικά, Οχυρωματικά Στοιχεία

Από το μεσαιωνικό οικισμό και το μικρό φρούριο που τον προστάτευε σώζονται πλέον ελάχιστα κατάλοιπα. Η κορυφή είναι οχυρωμένη με τείχος και ένα πύργο. Μια διπλοκάμαρη υδατοδεξαμενή βρίσκεται κοντά στον πύργο, στην άκρη του γκρεμού. 

Πιο κάτω στην πλαγιά βρίσκονται τα ερείπια διαφόρων κτισμάτων. Προφανώς πρόκειται για τα σπίτια του οικισμού. Η καλυπτόμενη έκταση δεν ξεπερνά τα 10 στρέμματα.
Το κάστρο δεν έχει ερευνηθεί ποτέ συστηματικά εξ όσων γνωρίζουμε, γι’ αυτό δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες ούτε φωτογραφίες.



 
ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Α. Γ. ΚΑΛΛΗΣ
«ΒΑΡΕΘΗΚΑ»
Ή
«ΜΙΑ ΤΥΧΑΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΕΝΑΝ ΤΥΧΑΙΟ
ΒΟΥΛΕΥΤΗ (ΜΗΔΕΝΟΣ ΕΞΑΙΡΟΥΜΕΝΟΥ)»


Κύριε Βουλευτά
ΒΑΡΕΘΗΚΑ τις αστοχίες σας, τα κούφια σας λόγια, τα άνανδρα διλήμματά προς το λαό, όποτε και όταν αισθανθείτε ότι κινδυνεύει η θέση σας. Ανδρωθήκατε σε μια Δημοκρατία που θυσιάστηκαν χιλιάδες νεκροί και από τις δύο παρατάξεις, για να ανθίσει, και σεις…τη πήρατε παιδούλα, την ξεπουλήσατε, τη διαπομπεύσατε, την εκπορνεύσατε, την καταστρέψατε, την κομματιάσατε και τέλος την πετάξατε στον κάλαθο των αχρήστων μαζί με τα υπολείμματα (δυστυχώς ανακυκλώσιμα) της ιστορίας, που «οραματίζονται» δικτατορίες ολοκληρωτικά καθεστώτα, ναζιστικά στρατόπεδα, Γκουαντάναμο, Γκούλακ, Μακρονήσια, Γκέτο, θαλάμους αερίων και τάγματα εφόδου.
ΒΑΡΕΘΗΚΑ ν’ αλλάζετε απόψεις και θέσεις ανάλογα με τη θέση που βρίσκεστε κάθε φορά (κυβέρνηση ή αντιπολίτευση). Νομίζετε πως είστε Δημοκράτες και ο φασισμός εμπεριέχεται σε πολλές εκ των πράξεών σας. Αποφασίζετε κεκλεισμένων των θυρών λες και το Κράτος είναι ιδιοκτησία σας. Αλλάζετε και ψηφίζετε πολυνομοσχέδια κατά το δοκούν, εξασφαλίζοντας πρωτίστως τα συμφέροντα των ξένων τοκογλύφων – δανειστών. Διαγράφετε με ευκολία όποιον διαφωνεί με την επίσημη γραμμή του ενός αλάθητου και ελέω θεού ηγεμόνα (βλέπε αρχηγό κόμματος). Διαπομπεύετε όποιον τολμήσει να έχει άλλη άποψη, όποιον τολμήσει να «συλλογάται ελεύθερα».
ΒΑΡΕΘΗΚΑ την μίζερη φύση σας, την αναλγησία σας, την αντεθνική σας υστερία, την αυθαιρεσία σας, την δήθεν προοδευτικότητά σας, το «αποφασίζομεν και διατάσομεν» με πρόσχημα τον κίνδυνο ανατροπής της δημοκρατίας. Μιας δημοκρατίας που εσείς κατακρεουργήσατε ανατρέποντάς την στην πράξη τα τελευταία κυρίως εφτά χρόνια.
ΒΑΡΕΘΗΚΑ να είμαι μόνος μεταξύ μόνων και απροστάτευτων νεόπτωχων Ελλήνων (λαμπρό σας «δημιούργημα» μαζί με τα συσσίτια ανέργων και τα υποσιτισμένα παιδιά που λιποθυμούν) απέναντι στα προβλήματα που μας δημιουργείτε σε καθημερινή βάση, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει η περιουσία, η σωματική μας ακεραιότητα, η εργασία, το μέλλον των παιδιών μας, η σύνταξη (;), η ιατροφαρμακευτική μας περίθαλψη, η ελευθερία μας. Το σημερινό κατάντημα εννοούσατε όταν μιλούσατε για ίσες ευκαιρίες, για το η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες, για τα περήφανα γηρατειά, για την επανίδρυση του κράτους, για την τελευταία ελπίδα;
ΒΑΡΕΘΗΚΑ τις κόκκινες γραμμές που δήθεν τραβάτε για να διαχωρίσετε το κακό χθες, από το δήθεν «ελπιδοφόρο» αύριο που όλως τυχαίως αφήνει ατιμώρητους τους εκάστοτε συνοδοιπόρους σας (πλην εξαιρέσεων) στα μεγάλα και κατάπτυστα οικονομικά σκάνδαλα (βλέπε ασυλία).
ΒΑΡΕΘΗΚΑ να νομοθετείτε αρνητικά για μας και θετικά για σας (βλέπε προνόμια βουλευτών μισθούς – συντάξεις – αναδρομικά – ατέλειες - αφορολόγητο).
ΒΑΡΕΘΗΚΑ να επικαλείστε μονίμως τη σωτηρία της χώρας, για να μειώσετε μισθούς, συντάξεις, επιδόματα, για να ανατρέψετε τις εργασιακές σχέσεις, να εκμηδενίσετε το κοινωνικό κράτος, την παιδεία, την υγεία, για να υπογράψετε μνημόνια που ξεπουλάνε τη χώρα στο βωμό της σωτηρίας του τραπεζικού (και μόνο) συστήματος, και από την άλλη να διατηρείτε αλώβητα όλα εκείνα που συντηρούν τη δική σας «τάξη» που πλέον δυστυχώς ομοιάζει με την «Βασιλική οικογένεια» και τη χουντική νομενκλατούρα.
ΒΑΡΕΘΗΚΑ να βρίσκετε διαρκώς δικαιολογίες για να εξαθλιώσετε μέσω μιας πενιχρής σύνταξης, την τιμημένη γενιά που έφτιαξε την Ελλάδα από το μηδέν του εμφυλίου, ενώ παράλληλα εσείς δικαιολογείτε 19.141.368 ευρώ ετησίως για συντάξεις πρώην βουλευτών και ευρωβουλευτών, όπως επίσης και συνταξιοδοτικό δικαίωμα στα 65 έτη με 48 μήνες θητείας για όσους εξελέγησαν μέχρι το 1990. Πως μπορείτε ακόμη να κοιτάτε στα μάτια την χαμένη γενιά των 300 ευρώ και να μιλάτε για οράματα, εσείς οι εφιάλτες του ιστορικού γίγνεσθαι μιας χώρας που στέκει αιώνες απέναντι σε κατακτητές και που ποτέ δεν είχε φαντασθεί ότι οι χειρότεροι εχθροί του λαού θα ήταν αυτοί που κατοικούσαν εντός των τοίχων, εσείς οι ως τα χθες υποστηρικτές μας και νυν διώκτες μας, εσείς οι ως τα χθες διώκτες μας και νυν υποστηρικτές μας.
ΒΑΡΕΘΗΚΑ να σας βλέπω να κλέβετε την τελευταία ελπίδα από τον γέροντα, τη φλόγα για ζωή, εργασία, προοπτική από τον νέο.
ΒΑΡΕΘΗΚΑ τις συγνώμες σας, την κλεπτομανία σας, την μεγαλομανία σας, τη δουλικότητά σας έναντι των ισχυρών παραγόντων της Δύσης, την απρέπειά σας έναντι αυτών που πολέμησαν, αυτών που έχασαν παιδιά, γυναίκες, άντρες, αυτών που έχασαν τα νιάτα τους, αυτών που αντιστάθηκαν σε όλους εκείνους που προφήτευαν το θάνατο μιας χώρας που έβγαινε λαβωμένη από κατακτητές, εμφυλίους και πολέμους.
Καημένη Ελλάδα, σου απέμειναν οι ανάξιοι της ιστορίας σου, οι φωνασκούντες εκ του ασφαλούς πολιτευτές, συνοδοιπόροι μιας αναξιόπιστης εξουσίας, εραστές του ολοκληρωτισμού, των δικτατοριών δοσίλογοι και ανιστόρητοι, όλοι μαζί συνωστισμένοι στο χάος του μυαλού τους, οι ολίγον επαναστάτες, οι ολίγον δημοκράτες, οι ολίγον τίποτα κι απ’ όλα, που με τις αστοχίες τους προάγουν τα φασιστικά μορφώματα σε ρυθμιστικούς παράγοντες.
Που είναι μωρέ η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ;
Που είναι οι Δημοκράτες του παρελθόντος, οι ταπεινοί αγωνιστές που αρνήθηκαν τιμές και αξιώματα, πεθαίνοντας εξόριστοι από τον παράδεισο των επιφανών πικραμένοι και ξεχασμένοι μα ήρεμοι και γαλήνιοι για όσα πρόσφεραν, κομμάτια από μια ψυχή ελεύθερη, ενός λαού φιλόξενου ενός λαού εργάτη (παρά τις ύβρεις των «εταίρων» μας) ενός λαού φως εκ του φωτός, ενός πανάρχαιου πολιτισμού, ενός λαού που γέννησε τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ενός λαού που έκλαψε για όσα έχασε στον Πόντο, στη Σμύρνη, στη Κύπρο, για όσα «έχασε» σε μια αποβάθρα την δεκαετία του ’50 περιμένοντας το πλοίο «Πατρίς», σε μια αποβάθρα που καταφέρατε εσείς (μηδενός εξαιρουμένου) να ξαναχτίσετε πέτρα τη πέτρα για να διώξετε και πάλι όσους απέμειναν, όσους ακόμη ήθελαν να είναι ελεύθεροι σε μια χώρα περήφανη και ανεξάρτητη.

Υ.Γ. Αφιερώνεται στον αγωνιστή της Δημοκρατίας Αλέκο Παναγούλη για να παραδειγματίζονται οι επιδοματικοί, κρατικοδίαιτοι, κατ’ επίφαση και εκ του ασφαλούς «επαναστάτες» της μεταπολίτευσης.



Α. Γ. Καλλής
Επ. πρόεδρος Εμπορικού Συλλόγου Νεμέας